Z Lotniska Chopina lećcie do Podgoricy — sam lot trwa około 2 godzin. Po odbiorze bagażu zarezerwujcie wcześniej transfer do Budvy; przejazd trwa zwykle 1,5–2 godziny, zależnie od korków na drodze przez Cetinje lub wzdłuż wybrzeża. Przy trzech osobach prywatny transfer jest najwygodniejszy i kosztuje orientacyjnie 60–100 € za samochód. W Budvie najlepiej wysiąść przy kwaterze w centrum, a jeśli obiekt nie ma parkingu, nie próbujcie wjeżdżać głęboko na Stari Grad — uliczki są zamknięte dla samochodów, a parkowanie w sezonie bywa trudne.
Po zameldowaniu przeznaczcie około 1,5 godziny na Stare Miasto w Budvie. Wejdźcie przez bramę od strony mariny, przejdźcie kamiennymi uliczkami do placu przy Cerkwi św. Jana, a następnie wybierzcie się na mury miejskie i do Cytadeli — bilet na mury i cytadelę kosztuje zwykle kilka euro. Najładniejsze światło jest późnym popołudniem, a z murów dobrze widać morze i wyspę Sveti Nikola. Z południowo-zachodniego narożnika Starego Miasta prowadzi krótka ścieżka przy skałach do Plaży Mogren; dojście zajmuje około 10–15 minut. Weźcie obuwie z dobrą przyczepnością i ręcznik — plaża jest kamienista, ale przy spokojnym morzu świetnie nadaje się na pierwszą kąpiel. We wrześniu warto przyjść przed zachodem słońca, gdy część plaży zaczyna już być zacieniona.
Na kolację zostańcie w Konoba Stari Grad, położonej w obrębie Starego Miasta. Zamówcie jedną z lokalnych dań z owocami morza, grillowaną rybę albo czarnogórską pršut i sery; rachunek wyniesie około 20–35 € na osobę, zależnie od ryb i wina. Restauracje w Budvie potrafią szybko się zapełnić, więc w pierwszym tygodniu września najlepiej zarezerwować stolik na około 19:30–20:00. Po kolacji zostawcie sobie czas na spokojny spacer po oświetlonych murach i marinie — na pierwszy wieczór nie planujcie już dalszych przejazdów.
Zacznijcie spokojnie na Becici Beach — z centrum Budvy dojedziecie taksówką w około 10 minut za mniej więcej 5–8 €, a spacerem wzdłuż wybrzeża zajmie to około 35–40 minut. Szeroka, żwirowa plaża jest najprzyjemniejsza rano, zanim zrobi się tłoczniej; leżaki z parasolem kosztują zwykle około 10–20 € za komplet, zależnie od rzędu i sezonu. We wrześniu część punktów plażowych działa krócej, więc warto kupić wodę i przekąski po drodze. Zarezerwujcie około trzech godzin na kąpiel i odpoczynek — przydadzą się buty do wody, bo wejście do morza jest kamieniste.
Z Bečići przejdźcie lub podjedźcie taksówką w stronę Kamenovo Beach; pieszo, częściowo nadmorską drogą, zajmuje to około 25–30 minut, taksówką 5–10 minut. Zejście na plażę prowadzi stromą ścieżką, ale właśnie dzięki temu zatoka jest bardziej kameralna niż Bečići. Spędźcie tu około dwóch godzin na pływaniu i spokojnym leżakowaniu. Na miejscu działa niewielki bar, jednak wybór bywa ograniczony i pod koniec sezonu godziny otwarcia są zmienne — zabierzcie własną wodę. Jeśli wracacie pieszo, idźcie dalej w kierunku Pržno, zamiast zawracać na główną drogę.
W Pržno czeka na was krótki, bardzo przyjemny spacer promenadą między kamiennymi domami, małym portem i zatoką. Na kawę zatrzymajcie się przy nabrzeżu, zostawiając sobie około godziny na oglądanie łodzi i niespieszne przejście przez wioskę. Z Kamenovo Beach do centrum Pržno dojdziecie w około 15–20 minut. Na kolację wybierzcie Restaurant Langust, położoną przy porcie — najlepiej zarezerwować stolik wcześniej, szczególnie jeśli zależy wam na miejscu na zewnątrz. Zamówcie rybę dnia lub owoce morza i zapytajcie o cenę przed wyborem większej ryby; realny rachunek to około 25–45 € na osobę bez przesadnie dużej ilości alkoholu. Po kolacji wróćcie do Budvy taksówką — zwykle 10–15 minut i około 8–12 €, zależnie od korków.
Wyjedźcie z Budvy około 7:30–8:00, żeby przed największym ruchem dotrzeć do Kotoru. Po przyjeździe wysiądźcie przy dworcu autobusowym i przejdźcie około 10 minut do Starego Miasta przez Bramę Morską. Nie próbujcie wjeżdżać samochodem do centrum — parkowanie przy murach jest ograniczone, a autobus lub taksówka będzie znacznie wygodniejsza. Zacznijcie od murów miejskich Kotoru i podejdźcie do cerkwi Matki Bożej Uzdrowienia; wejście zajmuje mniej więcej 1,5–2 godziny, a rano jest chłodniej i mniej tłoczno. Wygodne buty są konieczne, szczególnie po nierównych kamiennych stopniach. Bilet na trasę murów kosztuje zwykle około 8–15 €; godziny otwarcia mogą się zmieniać sezonowo, więc warto sprawdzić je dzień wcześniej.
Po zejściu skierujcie się uliczkami Starego Miasta do katedry św. Tryfona, jednej z najważniejszych świątyń nad zatoką. Na zwiedzanie wystarczy około 45 minut; pamiętajcie o zakryciu ramion i kolan. Następnie zajrzyjcie do Muzeum Morskiego Czarnogóry przy placu Boka Kotorska. W niewielkich, historycznych salach zobaczycie modele statków, broń i pamiątki po kapitanach z zatoki — zwiedzanie zajmuje około godziny. Muzeum jest zwykle otwarte od rana do późnego popołudnia, a bilet kosztuje około 5–6 €.
Na lunch wybierzcie Konobę Scala Santa w Starym Mieście. To kameralne miejsce z tradycyjną kuchnią; liczcie około 15–25 € na osobę. Zamówcie rybę, owoce morza albo danie przygotowane w stylu domowej konoby, ale zostawcie sobie mniej więcej godzinę, ponieważ po południu czeka Was jeszcze wyjazd wzdłuż zatoki. Z Kotoru do Perastu najwygodniej pojechać taksówką lub wcześniej umówionym transferem — przejazd trwa około 20–30 minut, zależnie od korków. Na miejscu z nabrzeża odpływają łodzie na wyspę Our Lady of the Rocks; rejs z wizytą na wyspie i spacerem po Perast zajmuje około trzech godzin. Ustalcie cenę łodzi przed wejściem — zwykle jest to około 5–10 € za osobę w obie strony, choć przy prywatnej łodzi cena może być wyższa. Po powrocie przejdźcie spokojnie promenadą w Perast, a następnie wróćcie do Budvy późnym popołudniem; przybrzeżna droga bywa zakorkowana, więc nie planujcie już sztywnego programu na wieczór.
Wyjedźcie z Kotoru około 8:00, kierując się przez Tivat do przeprawy promowej Kamenari–Lepetane. Całość do Herceg Novi zajmuje zwykle 2–2,5 godziny, ale we wrześniu warto zostawić zapas na ruch przy zatoce i oczekiwanie na prom. Po przyjeździe zaparkujcie poza ścisłym centrum, najlepiej w rejonie Škver Harbour, i dalej poruszajcie się pieszo — centrum jest pełne schodów, a wąskie uliczki nie sprzyjają jeździe. Zacznijcie od Twierdzy Forte Mare; na zwiedzanie wystarczy około godziny, a z murów rozciąga się świetny widok na wejście do Zatoki Kotorskiej. Bilet zwykle kosztuje kilka euro, choć godziny otwarcia mogą być zmienne poza sezonem.
Z twierdzy zejdźcie pieszo w stronę Starego Miasta Herceg Novi, przez okolice Trg Herceg Stjepana. Dajcie sobie około 1,5 godziny na spokojne przejście kamiennymi uliczkami i schodami — nie trzymajcie się wyłącznie głównej trasy, bo najładniejsze zaułki są często kilka kroków od placu. Następnie krótka przejażdżka taksówką albo około 25–30-minutowy spacer wzdłuż wybrzeża prowadzi do Savina Monastery. Kompleks jest niewielki i najlepiej odwiedzić go cicho, w odpowiednim stroju; we wrześniu warto sprawdzić przy wejściu, czy część sakralna jest akurat otwarta. Na miejscu zaplanujcie około godziny, także na widok zatoki i spokojny ogród.
Wróćcie taksówką do Škver Harbour i przeznaczcie około godziny na spacer promenadą oraz kąpiel w miejskiej części wybrzeża. Woda bywa tu przyjemniejsza po południu, ale kamieniste wejścia przydadzą się z butami do wody. Na kolację wybierzcie Konoba Feral w okolicy portu — zamówcie lokalną rybę, grillowane warzywa lub danie bałkańskie do dzielenia; realnie liczcie około 20–35 € na osobę, zależnie od połowu dnia i napojów. Zarezerwowanie stolika jest rozsądne, szczególnie jeśli chcecie usiąść blisko nabrzeża.
Po dłuższym przejeździe autobusem z Herceg Novi warto potraktować ten dzień spokojnie. Po przyjeździe do Baru zostawcie bagaże w hotelu lub w przechowalni przy dworcu i około 8:30 ruszcie w stronę Starej Masliny w Mirovicy — taksówką zajmie to mniej więcej 10–15 minut, a przejazd powinien kosztować około 8–12 €. Przy pomniku jest niewielki parking; samo obejrzenie drzewa i spacer po zacienionym terenie zajmą około 45 minut. Najlepiej przyjechać przed południem, bo miejsce nie oferuje dużej ilości cienia ani rozbudowanej infrastruktury. Wstęp kosztuje zwykle kilka euro, ale godziny otwarcia bywają sezonowe, więc warto sprawdzić je na miejscu lub w hotelu.
Z Mirovicy przejedźcie kilka minut taksówką pod Stari Bar. Ruiny średniowiecznego miasta i twierdzy najlepiej zwiedzać bez pośpiechu przez około dwie godziny: brukowane uliczki są nierówne, a podejście do wyżej położonych fragmentów wymaga wygodnych butów. Kompleks zazwyczaj działa mniej więcej od 8:00 do 20:00 w sezonie, a bilet kosztuje około 3–5 €. Po zwiedzaniu zatrzymajcie się na kawę lub sok w jednej z restauracji przy wejściu — to dobry moment na odpoczynek przed dalszą częścią dnia. Do centrum Baru najwygodniej wrócić taksówką; przejazd trwa około 10 minut.
W centrum zajrzyjcie do Katedry św. Jana Włodzimierza, charakterystycznej współczesnej świątyni przy głównym placu. Wizyta zajmie około 30–45 minut; poza nabożeństwami wejście jest zwykle bezpłatne, ale warto mieć zakryte ramiona i kolana. Następnie przejedźcie lub przejdźcie w kierunku Bar Waterfront — z centrum to około 20–25 minut pieszo, a taksówką 5–10 minut. Nowa część nabrzeża jest znacznie spokojniejsza niż Budva: pospacerujcie wzdłuż morza, usiądźcie przy plaży i zostawcie sobie co najmniej półtorej godziny na odpoczynek. Kamienista plaża wymaga obuwia do wody, a zachód słońca jest tu szczególnie przyjemny przy bezwietrznej pogodzie.
Na kolację wybierzcie niezobowiązujące bistro-pizzerię przy porcie w Barze, w okolicach mariny. Zamówcie lokalną rybę z grilla, sałatkę lub pizzę; realny rachunek to około 12–25 € na osobę. Warto przyjść przed 20:00, jeśli zależy wam na stoliku przy wodzie — we wrześniu wieczory są spokojniejsze, ale restauracje przy porcie nadal szybko się zapełniają. Po kolacji możecie wrócić spacerem promenadą albo zamówić taksówkę do hotelu.
Wyjedźcie z Baru około 8:30 autobusem wzdłuż wybrzeża; przejazd do Ulcinja zajmuje mniej więcej godzinę. Jeśli macie bagaże, najwygodniej będzie zamówić prywatny transfer — koszt dla trzech osób wynosi zwykle około 30–45 €. Po przyjeździe wysiądźcie w centrum i podejdźcie lub podjedźcie taksówką pod Stare Miasto; samochodem nie warto próbować wjeżdżać wysoko na wzgórze, bo uliczki są ciasne, a parkowanie ograniczone. Na zwiedzanie przeznaczcie około dwóch godzin: przejdźcie przez mury i twierdzę Ulcinj, zajrzyjcie do Meczetu Namazgjah i zatrzymujcie się przy punktach widokowych nad zatoką. To najbardziej wielokulturowa część wybrzeża — widać tu wpływy osmańskie, weneckie i albańskie.
W obrębie twierdzy odwiedźcie również Muzeum w Starym Mieście, urządzone w dawnych zabudowaniach fortecznych. Ekspozycja jest niewielka, ale dobrze pokazuje archeologiczną i morską historię Ulcinja; godziny otwarcia mogą się zmieniać poza szczytem sezonu, więc warto sprawdzić je na miejscu lub zapytać w punkcie informacji. Bilet zwykle kosztuje kilka euro. Po muzeum zejdźcie spokojnie w stronę dolnego miasta — na kawę lub szybki burek najlepiej zatrzymać się w jednej z prostych piekarni przy Bulevar Skënderbeu, zamiast tracić czas na długi lunch w centrum.
Około południa zamówcie taksówkę na Veliką Plažę, około 15–20 minut jazdy na południowy wschód. Ta szeroka, piaszczysta plaża ciągnie się kilometrami i jest znacznie mniej miejska niż kąpieliska przy starym porcie; wybierzcie jeden z beach barów przy głównym dojeździe i zostawcie sobie około trzech godzin na kąpiel oraz odpoczynek. We wrześniu słońce nadal mocno grzeje, ale wiatr bywa silny — przydadzą się okulary, krem z wysokim filtrem i coś do przykrycia. Ustalcie z kierowcą odbiór z tego samego miejsca, bo autobusy na plażę nie kursują szczególnie często.
Późnym popołudniem jedźcie dalej, około 15–20 minut, na Adę Bojanę, wyspę przy ujściu rzeki Bojany. Najładniejsza pora zaczyna się mniej więcej godzinę przed zachodem słońca: przejdźcie się wzdłuż rzeki, zobaczcie drewniane domki na palach i wybierzcie stolik z widokiem na wodę. Na kolację zarezerwujcie około półtorej godziny w jednej z restauracji rybnych przy ujściu — zamówcie świeży połów dnia, grillowaną rybę, kalmary lub krewetki. Realistycznie zapłacicie około 20–35 € za osobę, zależnie od ryby i dodatków. Ustalcie powrót z taksówką wcześniej, ponieważ po zachodzie słońca znalezienie wolnego auta na Adzie Bojanie może być trudniejsze; do Ulcinja wraca się zwykle 20–25 minut.
Wyjedźcie z Ulcinja około 7:00 prywatnym transferem lub samochodem przez Bar i tunel Sozina; przejazd zajmuje zwykle 1,5–2 godziny. Przy trzech osobach taxi kosztuje orientacyjnie 60–100 €, a samochodem doliczcie paliwo i opłaty drogowe. Jeśli oddajecie auto w wypożyczalni na lotnisku, sprawdźcie wcześniej miejsce zwrotu i zostawcie zapas na zatankowanie — do Portu Lotniczego Podgorica najlepiej dotrzeć co najmniej dwie godziny przed odlotem. Autobus jest tańszy, ale przy locie nie warto ryzykować ograniczonego rozkładu i opóźnień.
Jeżeli rozkład lotu pozwala na krótki postój w mieście, najpierw podjedźcie do Cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w centrum Podgoricy. Na obejrzenie monumentalnego wnętrza i fresków wystarczy około 45 minut; wejście jest bezpłatne, ale pamiętajcie o skromnym stroju i zachowaniu ciszy, szczególnie podczas nabożeństwa. Zostawcie bagaż w samochodzie tylko na krótko i w niewidocznym miejscu — wygodniej będzie zaplanować ten punkt przed oddaniem auta.
Z cerkwi do Mostu Milenijnego dojedziecie w kilka minut; krótki spacer wzdłuż Moračy zajmuje około pół godziny i daje najlepszy miejski widok na charakterystyczną konstrukcję. Następnie przejedźcie lub przejdźcie w stronę Starej Varoš, najstarszej części Podgoricy, gdzie zachowały się osmańskie pozostałości i Wieża Zegarowa. Na spokojne obejście dzielnicy przeznaczcie około godziny. Na kawę lub szybkie śniadanie po drodze dobrze sprawdzi się The Living Room Lounge & Dining, a jeśli macie mniej czasu, potraktujcie spacer jako ostatni krótki przystanek przed lotniskiem.
Po Starej Varoš ruszcie bezpośrednio na Lotnisko Podgorica — z centrum dojazd zajmuje zwykle 15–20 minut, lecz w godzinach wzmożonego ruchu zostawcie większy margines. Przy zwrocie samochodu doliczcie czas na oględziny i formalności; z taksówką warto ustalić cenę oraz miejsce wysadzenia przed wyjazdem. Po odprawie nie planujcie już dodatkowego zwiedzania — lotnisko jest niewielkie, ale liczba stanowisk i tempo obsługi mogą się zmieniać zależnie od rejsu.