Wyjedź około 06:00, kierując się autostradami A1 i A2 przez Toruń, Poznań i dalej w stronę Berlina. Do pokonania jest około 650–750 km, zależnie od wybranego miejsca noclegu tranzytowego, więc sam przejazd zajmie mniej więcej 7,5–8,5 godziny bez dłuższych postojów. Kamperem zaplanuj przerwy na dużych parkingach przy A1 i A2; w sierpniu warto tankować wcześniej, bo przy autostradowych stacjach ceny są zwykle wyższe. Trzymaj dokumenty i winiety pod ręką — w Niemczech autostrady dla kamperów do 3,5 t są zasadniczo bezpłatne, ale ograniczenia i opłaty mogą zależeć od dopuszczalnej masy pojazdu. Jeśli chcecie dotrzeć do Drezna jeszcze przed zmrokiem, nie róbcie z Berlina pełnego zwiedzania: potraktujcie go jako krótki, kontrolowany postój.
Po przejechaniu przez zachodnią część miasta zjedźcie w okolice Brandenburger Tor i zostawcie kampera na obrzeżu centrum, najlepiej na legalnym parkingu P+R lub parkingu dla większych pojazdów, a ostatni odcinek pokonajcie komunikacją miejską. W samym centrum parkowanie dużym autem jest kłopotliwe i drogie. Na Bramę Brandenburską przeznaczcie około 45 minut: przejdźcie od strony Pariser Platz, rzućcie okiem na Reichstag i aleję Unter den Linden, ale nie próbujcie w tym dniu dodawać kolejnych muzeów. W sierpniowe popołudnie plac bywa zatłoczony, dlatego pilnujcie bagażu i zostawcie trochę zapasu na powrót do kampera.
Jeśli ruch na obwodnicy i w centrum pozwoli, zatrzymajcie się jeszcze w Nikolaiviertel, najstarszej historycznej części Berlina. To dobry wybór na godzinny spacer bez dużego wysiłku: wąskie uliczki, odtworzone kamienice i okolice Nikolaikirche dają zupełnie inny klimat niż monumentalne centrum przy Bramie. Na kolację wybierzcie restaurację w obrębie Nikolaiviertel lub przy pobliskiej Rathausstraße, rezerwując wcześniej stolik, jeśli przyjeżdżacie w piątek lub sobotę. Za regionalne danie i napój liczcie około 25–40 € za osobę; warto szukać dań takich jak Schnitzel, Currywurst w lepszym wydaniu albo regionalne pierogi i sezonowe potrawy. Po kolacji ruszcie bezpośrednio w stronę Drezna — około 2 godziny jazdy autostradą A13 — i wybierzcie nocleg tranzytowy z łatwym dojazdem oraz możliwością bezpiecznego postoju kampera, zamiast wjeżdżać późno do ścisłego centrum.
Ponieważ przejazd z Gdyni do Füssen zajmuje około 10–11 godzin, zwiedzanie zamku tego samego dnia jest możliwe tylko wtedy, gdy przyjedziecie poprzedniego wieczoru. Po noclegu ruszcie rano kamperem do Hohenschwangau i zaparkujcie na jednym z oznaczonych parkingów przy wsi — nie próbujcie podjeżdżać pod sam zamek. Bilet na Neuschwanstein Castle z konkretną godziną wejścia zarezerwujcie wcześniej; w sierpniu dostępne terminy szybko znikają. Z parkingu do zamku można dojść pod górę w około 35–45 minut albo skorzystać z płatnego autobusu, jeśli kursuje. Na zwiedzanie wnętrz przeznaczcie około dwóch godzin, ale pamiętajcie, że bilety są imienne i spóźnienie może oznaczać utratę wejścia.
Po wyjściu z zamku zejdźcie lub przejdźcie oznakowaną ścieżką w stronę Marienbrücke — most bywa zatłoczony, więc najładniejsze zdjęcia i nieco spokojniejszą atmosferę złapiecie przed południem. Na samym moście zatrzymajcie się mniej więcej 45 minut; przy mokrej pogodzie kamienne podejście może być śliskie. Następnie wróćcie w kierunku Hohenschwangau i przejdźcie nad Alpsee. Pętla brzegiem jeziora zajmuje około 1,5 godziny i jest znacznie spokojniejsza niż okolice zamku. Na miejscu warto mieć własną wodę i przekąski, bo oferta gastronomiczna przy atrakcjach jest ograniczona, a ceny turystyczne.
Po powrocie do kampera przejedźcie krótko do Füssen i zaparkujcie na miejskim parkingu dla kamperów lub na campingu na obrzeżach; centrum najlepiej zwiedzać pieszo. Godzinny spacer poprowadźcie przez Reichenstraße, główną ulicę starego miasta, między kolorowymi kamienicami i niewielkimi placami. W sierpniu sklepy i kawiarnie zwykle działają do około 18:00–19:00, choć godziny mogą się różnić. Na kolację wybierzcie Gasthof Krone przy Schrannengasse — to popularna bawarska gospoda z regionalnymi daniami, takimi jak sznycel, pieczeń i knedle; warto zarezerwować stolik, a na kolację przygotować około 20–35 € za osobę. Po posiłku zostawcie sobie chwilę na spokojny spacer po centrum, zamiast dokładać kolejną atrakcję po długim dniu.
Wyjedźcie z Füssen około 07:00 trasą przez A96, A14/A13, przełęcz San Bernardino i dalej szwajcarską A2 w stronę Como. Liczcie 6,5–7,5 godziny samej jazdy, a z przerwami raczej cały dzień do wczesnego popołudnia. Przed wjazdem do Szwajcarii sprawdźcie aktualne ograniczenia dla kamperów na San Bernardino; potrzebna będzie także szwajcarska winieta, a przejazd i paliwo wyniosą orientacyjnie 100–160 €. Nie planujcie po drodze długiego postoju — po przyjeździe najlepiej zostawić kampera na obrzeżach centrum, np. przy Via Castelnuovo, i dalej poruszać się pieszo lub autobusem. W sierpniu warto założyć zapas czasu na korki przy tunelach i przejściach granicznych.
Po zameldowaniu lub zaparkowaniu skierujcie się do Villa Olmo, około 20–25 minut spacerem od centrum wzdłuż jeziora. Reprezentacyjna willa i jej ogród są dobrym, spokojnym początkiem zwiedzania po długiej trasie; na teren ogrodów zwykle można wejść bezpłatnie, natomiast wystawy w willi mają osobne bilety, zazwyczaj kilka euro. Sprawdźcie godziny na konkretny dzień, bo ekspozycje bywają zamykane wcześniej niż ogród. Następnie przejdźcie promenadą i ulicą Via Vittorio Emanuele II do Duomo di Como — potrzeba około 30 minut spaceru, a na samą katedrę przeznaczcie 45 minut. Wnętrze jest zazwyczaj dostępne do późnego popołudnia, lecz w czasie nabożeństw zwiedzanie może być ograniczone; pamiętajcie o zakrytych ramionach i odpowiednim stroju.
Z placu przy Piazza De Gasperi, kilka minut od katedry, wsiądźcie do Funicolare Como–Brunate. Kolejka kursuje często, ale w szczycie sezonu mogą tworzyć się kolejki — kupcie bilet tam i z powrotem, zwykle około 6–8 € za osobę, i zaplanujcie około 1,5 godziny na przejazd oraz krótki spacer po Brunate. Z punktów widokowych przy Piazza Bonacossa rozciąga się szeroka panorama jeziora i Alp; przy kamperowej podróży to znacznie przyjemniejszy finał dnia niż dodatkowe muzeum. Po powrocie zejdźcie do okolic Piazza Alessandro Volta. Na kolację wybierzcie Osteria del Gallo przy Via Vitani albo Ristorante Sociale przy Via Bartolomeo Macchi — obie restauracje są w historycznym centrum, więc nie trzeba już wracać po samochód. Na kolację z makaronem, daniem głównym i winem przygotujcie około 25–40 € za osobę; w sierpniu rezerwacja na 19:30–20:00 jest rozsądna.
Wyjedźcie około 08:00, kierując się A9 i obwodnicą Mediolanu, a następnie A26 i A10 w stronę wybrzeża. Przejazd zajmie około 3,5–4,5 godziny, zależnie od korków; okolice Mediolanu najlepiej minąć przed późnym porankiem. Po przyjeździe nie próbujcie wjeżdżać kamperem w historyczne centrum — wygodniej zostawić go przy nabrzeżu lub na większym parkingu w pobliżu Porto Antico di Savona. W sierpniu miejsca szybko się zapełniają, więc warto przyjechać z zapasem i sprawdzić ograniczenia wysokości.
Po odpoczynku po trasie przejdźcie się około godzinę po Porto Antico di Savona. To dobry, spokojniejszy fragment miasta na pierwszy kontakt z Ligurią: nabrzeże, łodzie i kawiarnie są przyjemniejsze niż zatłoczone ulice w środku dnia. Następnie ruszcie pieszo w stronę Fortezza del Priamar — wejście zajmuje mniej więcej 10–15 minut. Na zwiedzanie twierdzy przeznaczcie około 1,5 godziny; najcenniejszy jest szeroki widok na morze i port, szczególnie późnym popołudniem. Teren bywa mocno nasłoneczniony, dlatego zabierzcie wodę i nakrycie głowy. Godziny otwarcia części ekspozycji zmieniają się sezonowo, więc przed wejściem sprawdźcie aktualny harmonogram; sam teren zewnętrzny może mieć odrębne zasady dostępu.
Ze wzgórza zejdźcie do centrum, gdzie po około 10 minutach dotrzecie do Cattedrale di Nostra Signora Assunta. Warto zajrzeć nie tylko do samej katedry, lecz także do przylegającej Cappella Sistina — zwiedzanie zajmuje około 45 minut. W niedziele i podczas nabożeństw dostęp turystyczny może być ograniczony, więc zachowajcie ciszę i sprawdźcie godziny przed wejściem. Na lekki posiłek zamówcie farinatę, najlepiej świeżo wypieczoną w lokalnej piekarni lub prostej trattorii w historycznym centrum; porcja z napojem zwykle kosztuje około 10–20 € za osobę. Jedzcie ją od razu, póki jest gorąca — to specjalność z mąki z ciecierzycy, idealna po dniu spędzonym w drodze.
Po odprawie kampera w terminalu Savona — najlepiej pojawić się tam 2–3 godziny przed wypłynięciem — wykorzystajcie rejs Grimaldi Lines na odpoczynek. Przy rezerwacji wybierzcie kabinę zamiast samego fotela; po 10–11 godzinach na morzu różnica będzie bardzo odczuwalna. Kamper pozostaje na pokładzie samochodowym, więc przed wejściem zabierzcie z niego małą torbę z dokumentami, lekami i rzeczami na noc. Godziny rejsów w sierpniu 2026 warto potwierdzić bezpośrednio u przewoźnika, a po zejściu w Olbii dajcie sobie chwilę na odbiór pojazdu i wyjazd z portu Isola Bianca.
Po opuszczeniu promu zacznijcie od około 45-minutowego spaceru promenadą przy porcie Isola Bianca. To spokojny sposób na rozprostowanie nóg po rejsie, z widokiem na zatokę i jachty; nie planujcie jednak długiego postoju, bo sierpniowe słońce szybko robi się mocne. Kampera najlepiej zostawić na wyznaczonym parkingu poza najciaśniejszymi ulicami centrum, a dalej poruszać się pieszo — historyczne centrum Olbii jest zwarte, lecz wjazd dużym pojazdem bywa kłopotliwy.
Z portu przejdźcie do Basilica di San Simplicio, najważniejszego romańskiego zabytku miasta. Na zwiedzanie wnętrza i krótkie obejście bazyliki wystarczy około 45 minut; sprawdźcie jednak godziny otwarcia i przerwy między nabożeństwami, ponieważ w niedzielę lub święta dostęp dla turystów może być ograniczony. Następnie skierujcie się na Corso Umberto I — główną ulicę starego centrum, pełną kawiarni, sklepików i zacienionych bocznych uliczek. Usiądźcie na espresso lub granitę, zamiast od razu ruszać dalej: po nocnym promie to dobry moment na spokojne wejście w rytm Sardynii.
Na kolację wybierzcie kameralną trattorię w centrum Olbii, najlepiej przy jednej z bocznych ulic odchodzących od Corso Umberto I, gdzie jest spokojniej niż przy głównym ciągu restauracyjnym. Zamówcie fregolę z owocami morza albo świeży połów dnia; rozsądny budżet to około 25–40 € za osobę bez dużej ilości alkoholu. Rezerwacja jest wskazana w sierpniu, zwłaszcza jeśli podróżujecie większą grupą. Po kolacji nie planujcie już dalszej jazdy — pierwszy nocleg po promie warto urządzić blisko Olbii, z łatwym wyjazdem następnego ranka w stronę wybrzeża.
Po przypłynięciu do Olbii jedźcie prosto na południe drogą SS125 do Capo Coda Cavallo — dojazd do Spiaggia di Cala Brandinchi zajmuje około 35–45 minut. W sierpniu warto ruszyć najpóźniej około 07:00, ponieważ liczba miejsc parkingowych i wejść na plażę bywa ograniczana; sprawdźcie wcześniej obowiązującą rezerwację oraz opłatę za parking. Zarezerwujcie tu około trzech godzin: rano woda jest najspokojniejsza, a płytka, turkusowa zatoka świetnie nadaje się do kąpieli. Na miejscu są podstawowe bary i wypożyczalnie, ale przy kamperze najlepiej mieć własną wodę, parasol oraz prowiant — nie próbujcie parkować poza wyznaczonymi miejscami.
Po plażowaniu przejedźcie krótko do Lu Impostu Beach, szerokiej i mniej „pocztówkowo” ciasnej plaży w rejonie San Teodoro. W zależności od natężenia ruchu i dostępności parkingu zajmie to około 10–15 minut; w sezonie nie zostawiajcie kampera na poboczu ani przy wjazdach na prywatne posesje. Spędźcie tutaj około dwóch godzin na spokojnej kąpieli i lunchu z własnych zapasów albo w pobliskim barze plażowym. Po południu wybierzcie się do Laguna di San Teodoro — krótki, mniej więcej godzinny spacer najlepiej zrobić później, gdy upał nieco zelżeje. Wypatrujcie flamingów i czapli, ale trzymajcie się oznaczonej ścieżki i nie podchodźcie do ptaków; lornetka będzie znacznie praktyczniejsza niż próba podejścia.
Na wieczór zostawcie kampera na wyznaczonym parkingu poza ścisłym centrum i przejdźcie pieszo do centrum San Teodoro. Po zachodzie słońca ulice wypełniają się straganami z ceramiką, biżuterią, skórzanymi wyrobami i lokalnymi produktami; na spokojny spacer wystarczy około godziny. Na kolację wybierzcie Ristorante da Nardino przy Via Sardegna — to dobry adres na klasyczne dania sardyńskie, takie jak malloreddus, fregola z owocami morza czy grillowane ryby. Zarezerwujcie stolik, najlepiej na około 20:00–20:30; w sierpniu restauracje w centrum szybko się zapełniają. Liczcie około 25–45 € za osobę bez większej ilości alkoholu, a po kolacji warto jeszcze przejść się po głównym deptaku, zanim wrócicie do kampera.
Z San Teodoro wyjedźcie około 06:30–07:00 drogami SS125, SS131dcn i SS427 w stronę Costa Smeralda; przejazd do rejonu Spiaggia del Principe zajmie mniej więcej 1 godz. 15 min–1 godz. 30 min. Na miejscu kierujcie się za znakami na parking przy plaży — droga dojazdowa jest wąska, a dla kampera szczególnie nieprzyjemna przy mijaniu. W szczycie sezonu parking może kosztować około 2–3 € za godzinę lub 15–25 € za dzień; sprawdźcie lokalne oznakowanie, bo zasady i opłaty zmieniają się sezonowo. Przyjdźcie przed 09:00: ta słynna zatoka szybko się zapełnia, a najlepsze miejsca w cieniu znikają jako pierwsze. Na plaży spędźcie około dwóch godzin na kąpieli i krótkim spacerze po granitowych skałach; zabierzcie wodę, parasol i buty do wody, ponieważ zaplecze gastronomiczne jest ograniczone.
Krótki przejazd lokalnymi drogami w kierunku Capriccioli Beach prowadzi do kilku niewielkich zatok, więc warto przejść między nimi zamiast zatrzymywać się wyłącznie przy pierwszym zejściu. Parking jest płatny i w sierpniu zapełnia się bardzo wcześnie; kamper najlepiej zostawić na wyznaczonym miejscu, nie próbując wjeżdżać na pobocza ani pod niskie konary. Dwie godziny wystarczą na spokojną kąpiel i lunch z własnych zapasów — w tej części wybrzeża ceny w barach są wyraźnie wyższe niż w Arzachena. Następnie jedźcie około 20–25 minut do Nuraghe Albucciu, położonego przy drodze SS125 niedaleko Arzachena. Stanowisko jest niewielkie, ale bardzo sugestywne; zwiedzanie zajmuje około godziny. W sierpniu godziny otwarcia często obejmują również późne popołudnie, zwykle mniej więcej 15:00–19:00, lecz przed przyjazdem sprawdźcie aktualny rozkład i opłatę — zazwyczaj kilka euro od osoby.
Na koniec dnia przejedźcie około 15–20 minut do Porto Cervo Marina. Najwygodniej zostawić kampera na obrzeżach kurortu lub na dużym, oznakowanym parkingu i dalej poruszać się pieszo; w centrum miejsca dla wysokich pojazdów są ograniczone, a parkowanie w sezonie bywa kosztowne. Spacer po marinie i wśród charakterystycznej architektury Porto Cervo zajmie około półtorej godziny. Najładniejsze światło pojawia się przed zachodem słońca, a po 19:00 kurort robi się przyjemniejszy i nieco mniej zatłoczony. Na kolację wybierzcie prostą sardyńską trattorię w Arzachena, gdzie łatwiej o parking i rozsądne ceny, albo restaurację przy marinie, jeśli zależy wam na widoku; liczcie około 35–60 € za osobę bez drogich win. Warto zamówić culurgiones, fregolę z owocami morza albo grillowaną rybę, a po kolacji wrócić do kampera przed późnowieczornym wzrostem ruchu na wąskich drogach Costa Smeralda.
Z Arzacheny jedźcie drogą SS125 do portu w Palau — przejazd zajmuje około 25–30 minut. W sierpniu przyjedźcie 45–60 minut przed odpłynięciem i miejcie potwierdzenie rezerwacji miejsca dla kampera; jeśli zostawiacie pojazd na lądzie, w pobliżu portu są płatne parkingi, ale ich dostępność szybko się zmienia. Przeprawa promem Palau–La Maddalena trwa około 20 minut. Po zejściu na ląd kierujcie się na Spiaggia di Spalmatore, około 10–15 minut jazdy od terminalu; zatoka jest dobrym miejscem na pierwszą, spokojną kąpiel. W szczycie sezonu parking może kosztować około 1–2 € za godzinę, a najlepiej przyjechać przed 10:00.
Po mniej więcej dwóch godzinach na Spiaggia di Spalmatore przejedźcie do Centro Storico di La Maddalena. Zaparkujcie na obrzeżach centrum i przejdźcie pieszo w stronę kolorowego nabrzeża oraz ulicy Via Garibaldi — godzina wystarczy na spacer, kawę i lody bez nerwowego szukania miejsca dla kampera. Następnie ruszcie na Caprera; przez most i kręte drogi dojedziecie tam w około 20–25 minut. Zostawcie samochód przy Memoriale Giuseppe Garibaldi i przeznaczcie około godziny na muzeum oraz dom Garibaldiego. Bilety zwykle kosztują około 8–10 € dla osoby dorosłej, a godziny otwarcia w sezonie mogą się zmieniać, więc sprawdźcie je rano. Po zwiedzaniu warto jeszcze spokojnie przejechać fragmentem wyspy i zatrzymać się przy jednej z dzikich zatok — drogi są wąskie, więc kamperem jedźcie powoli i nie próbujcie wciskać się na małe pobocza.
Wróćcie do La Maddalena przed zachodem słońca i zarezerwujcie stolik w Ristorante Il Ghiottone, przy Via Amendola, albo w Ristorante da Zia Maria, blisko portu. To dobry moment na lokalną rybę, grillowane owoce morza lub fregolę z małżami; liczcie około 25–45 € za osobę bez dużej ilości wina. Po kolacji przejdźcie jeszcze nabrzeżem — wieczorem miasteczko jest znacznie przyjemniejsze niż w środku dnia. Jeśli kamper zostaje na La Maddalena, nocleg wybierzcie na oficjalnym kempingu lub zatwierdzonym parkingu; dzikie nocowanie przy plażach archipelagu bywa kontrolowane i może skończyć się mandatem.
Wyjedźcie około 07:00 z Palau i kierujcie się drogami SS133 oraz SS131 przez okolice Sassari. Przejazd kamperem zajmie około 2 godz. 45 min–3 godz. 15 min; zaplanujcie krótki postój na stacji przy głównej trasie, najlepiej przed zjazdem w kierunku Stintino. Po przyjeździe nie traćcie czasu na szukanie miejsca — przy Spiaggia della Pelosa parking dla kamperów jest ograniczony, a w sierpniu obowiązują rezerwacje i kontrola dostępu. Sama plaża również wymaga wcześniejszej rezerwacji; przygotujcie potwierdzenie w telefonie i drobną opłatę za wstęp, zwykle kilka euro.
Na Spiaggia della Pelosa przeznaczcie około trzech godzin. Woda jest tu wyjątkowo płytka i spokojna, więc to świetne miejsce na kąpiel, ale nie spodziewajcie się zupełnej ciszy — w sezonie plaża szybko się zapełnia. Obowiązuje także zakaz zabierania piasku; warto mieć własną matę lub ręcznik, ponieważ podłoże przy brzegu bywa kamieniste. Następnie przejdźcie w stronę Torre della Pelosa — dojście i oglądanie wieży z zewnątrz zajmą około 45 minut. Trasa jest krótka, lecz w pełnym słońcu przydadzą się kapelusze, woda i buty z dobrą podeszwą.
Po plażowaniu podjedźcie do centrum Stintino i zostawcie kampera na wyznaczonym parkingu na obrzeżu portu; wąskie ulice i letni ruch nie sprzyjają manewrowaniu dużym pojazdem. Spokojny, około godzinny spacer po Porto Minore di Stintino najlepiej odbyć późnym popołudniem, gdy upał słabnie. Zobaczycie kolorowe łodzie rybackie, niewielkie nabrzeże i tawerny, w których życie zaczyna się dopiero po zachodzie słońca. Na kolację wybierzcie Ristorante Lina przy porcie — specjalizuje się w rybach i owocach morza; liczcie około 30–50 € za osobę, zależnie od połowu dnia i zamówionego wina. W sierpniu zarezerwujcie stolik wcześniej, najlepiej na 19:30–20:00, i zostawcie kampera na parkingu zamiast próbować wjeżdżać do ścisłego centrum.
Ze Stintino wyjedźcie około 07:00 drogami SP34 i SS291; do rejonu Capo Caccia jedzie się mniej więcej 1 godz. 15 min–1 godz. 30 min. Na ostatnim odcinku droga jest kręta, a parkingi przy punkcie widokowym i wejściu do groty szybko się zapełniają, więc kampera najlepiej zostawić na wyznaczonym parkingu i nie próbować podjeżdżać pod samą krawędź klifów. Najpierw poświęćcie około godziny na Capo Caccia — widoki na pionowe wapienne ściany i zatokę są szczególnie dobre rano, zanim pojawi się silny wiatr. Następnie zejdźcie do Grotta di Nettuno schodami Escala del Cabirol albo wybierzcie łódź z Alghero, jeśli rozkład rejsów i stan morza na to pozwalają. Zwiedzanie groty trwa około dwóch godzin; bilety i godziny wejść warto sprawdzić wcześniej, bo przy wzburzonym morzu rejsy mogą być odwoływane, a zejście schodami oznacza powrót pod górę.
Po powrocie do kampera przejedźcie około 20–25 minut w stronę Porto Conte do Spiaggia di Mugoni. To dobry wybór na spokojne popołudnie: plaża jest długa, częściowo osłonięta i zwykle ma łagodniejsze warunki niż otwarte wybrzeże przy klifach. Zarezerwujcie na kąpiel i odpoczynek około 2,5 godziny; w sierpniu warto mieć gotówkę na parking, napoje i prosty lunch w jednym z sezonowych barów przy plaży. Nie zostawiajcie kosztowności w kamperze, a przed odjazdem uzupełnijcie wodę i sprawdźcie zapasy — wieczorem wygodniej będzie już zaparkować poza zatłoczonym centrum Alghero.
Do Alghero wróćcie późnym popołudniem i zostawcie kampera na kempingu lub większym parkingu poza historycznym centrum; wąskie uliczki starego miasta i ograniczenia ruchu są bardzo niepraktyczne dla dużego pojazdu. Na zachód słońca przejdźcie na Bastioni Marco Polo — spokojny, około godzinny spacer po murach daje szerokie widoki na morze i port, a światło jest najładniejsze mniej więcej 30–45 minut przed zachodem. Później zejdźcie do Starego Miasta Alghero na kolację w jednej z tradycyjnych trattorii przy Via della Misericordia lub Via Carlo Alberto. Zamówcie fregolę z owocami morza, katalońskiego homara albo ryby dnia; za kolację z winem liczcie około 25–45 € za osobę. W sierpniu stolik najlepiej zarezerwować wcześniej, zwłaszcza jeśli zależy wam na kolacji na zewnątrz.
Wyjedźcie z Alghero około 08:00 i kierujcie się drogami SS291, SS131 oraz lokalnymi drogami do Abbasanty. Przejazd kamperem zajmie około 1,5–2 godzin; warto zatankować jeszcze przed wyjazdem, bo po zjechaniu z głównej trasy wybór stacji jest mniejszy. Na miejscu odwiedźcie Nuraghe Losa, jeden z najlepiej zachowanych kompleksów nuragijskich na Sardynii. Zwiedzanie zajmuje około 1–1,5 godziny, a teren jest częściowo nasłoneczniony — przydadzą się kapelusze, woda i wygodne buty. W sierpniu sprawdźcie aktualne godziny wejścia, zwykle obiekt działa od rana do późnego popołudnia; bilet kosztuje orientacyjnie 6–8 € za osobę. Parking przy stanowisku jest dogodniejszy dla kampera niż parkowanie w centrum Abbasanty.
Po zwiedzaniu ruszcie w stronę Cabras, najlepiej drogą SS131, a następnie lokalnymi drogami przez okolice Oristano; przejazd zajmie mniej więcej 45–55 minut. W Museo Civico Giovanni Marongiu zarezerwujcie około godziny na kolekcję znalezisk z półwyspu Sinis, w tym słynne posągi wojowników z Mont’e Prama. Muzeum jest niewielkie, więc dobrze sprawdza się jako spokojny przystanek w najgorętszej części dnia; godziny otwarcia w sierpniu mogą obejmować przerwę obiadową, dlatego sprawdźcie je tego samego dnia. Następnie jedźcie na San Giovanni di Sinis — zobaczcie wczesnochrześcijański kościół i przejdźcie kawałek wzdłuż spokojnego wybrzeża. Z Cabras to około 20–25 minut jazdy; kampera najlepiej zostawić na wyznaczonym parkingu i nie próbować wjeżdżać w wąskie uliczki osady.
Na koniec dnia przejedźcie około 15–20 minut do Spiaggia di Is Arutas. Plaża słynie z drobnych, białych i różowych ziaren kwarcu, ale nie wolno ich zabierać — kontrole i kary są realne. Zarezerwujcie około dwóch godzin na kąpiel i spacer; przy silnym wietrze zachodnie wybrzeże bywa jednak bardziej surowe niż plaże wschodniej Sardynii. Parking w sierpniu szybko się zapełnia i może być płatny, więc nie zostawiajcie rzeczy w kamperze na widoku. Wieczorem wróćcie do Oristano — około 35–45 minut jazdy — i zjedzcie w tradycyjnej trattorii w historycznym centrum, najlepiej w okolicach Piazza Eleonora d’Arborea. Szukajcie dań takich jak fregola z owocami morza, malloreddus i bottarga; na kolację liczcie około 20–35 € za osobę. W centrum kamper zaparkujcie raczej na obrzeżach i podejdźcie pieszo, bo część ulic jest objęta ograniczeniami dla większych pojazdów.
Z Oristano ruszcie najlepiej około 08:00, kierując się drogą SS292 na północ w stronę Cuglieri; przejazd do Spiaggia di S’Archittu zajmuje około 1 godz. 15 min–1 godz. 30 min. To malownicza trasa, ale miejscami wąska i kręta, więc z kamperem jedźcie spokojnie. Przy plaży liczba miejsc jest ograniczona — w sierpniu warto przyjechać przed 09:30, a większy kamper lepiej zostawić na wyznaczonym parkingu przy głównej drodze i dojść pieszo. Poświęćcie około 1,5 godziny na kąpiel w zatoce i spacer pod naturalnym skalnym łukiem S’Archittu; rano woda jest zwykle najspokojniejsza.
Z S’Archittu jedźcie około 10 minut na południe do Torre del Pozzo, gdzie można zostawić kampera przy zabudowaniach miejscowości i przejść się wzdłuż klifowego brzegu. Nadmorska wieża jest dobrym punktem orientacyjnym, a krótki spacer wokół zatoki zajmie około godziny. Następnie przejedźcie około 10–15 minut do Spiaggia di Is Arenas w Narbolii. Ta długa, szeroka plaża jest znacznie mniej zabudowana niż popularniejsze odcinki wybrzeża — przeznaczcie na nią około 2,5 godziny, najlepiej z własnym prowiantem i dużą ilością wody, bo zaplecze gastronomiczne bywa ograniczone. Samochód zostawcie wyłącznie na oznaczonym parkingu; wydmy są objęte ochroną i nie wolno wjeżdżać ani parkować przy ich krawędzi.
Po plażowaniu ruszcie drogą SS292 do Bosa — przejazd zajmie mniej więcej 35–45 minut. W centrum najlepiej zaparkować na obrzeżu starego miasta, ponieważ kamperem nie warto próbować wjeżdżać w wąskie uliczki. Około 1,5 godziny przeznaczcie na spacer po Starym Mieście Bosa: przejdźcie wzdłuż rzeki Temo, zajrzyjcie w boczne uliczki dzielnicy Sa Costa i zatrzymajcie się na kawę lub lody przy Corso Vittorio Emanuele II. Potem wejdźcie do Castello di Serravalle; podejście jest strome, ale panorama kolorowych domów, rzeki i doliny wynagradza wysiłek. Godziny otwarcia i opłata za wejście mogą się zmieniać sezonowo, zwykle warto liczyć około 5–10 € za osobę i sprawdzić ostatnie wejście przed wspinaczką.
Na kolację wybierzcie restaurację przy Corso Vittorio Emanuele II, rezerwując stolik wcześniej, najlepiej około 19:30–20:00. Szukajcie dań z lokalnych produktów: malloreddus, makaronu z owocami morza, grillowanych ryb oraz sera pecorino; pełna kolacja kosztuje zwykle około 25–40 € za osobę bez rozbudowanego zestawu win. Po posiłku warto przejść się jeszcze kilka minut w stronę rzeki Temo — wieczorne światło na fasadach Bosa jest spokojniejsze i znacznie przyjemniejsze niż popołudniowy upał.
Wyjedźcie z Bosa około 07:00 — przed Wami około 3,5–4 godzin jazdy kamperem przez Oristano, Sanluri i Iglesias, z dalszym zjazdem w stronę Masua. Trasa jest długa, więc warto zatankować i zrobić większe zakupy rano; ostatnie kilometry do wybrzeża są kręte, a parking przy atrakcjach ma ograniczoną przestrzeń dla dużych pojazdów. Po przyjeździe przeznaczcie około godziny na punkt widokowy na Pan di Zucchero — najlepiej oglądać skałę z okolic belwederu przy drodze do Masua, skąd przy spokojnej pogodzie widać ją najefektowniej od strony morza. Nie planujcie tu kąpieli ani długiego spaceru: to krótki, bardzo malowniczy postój po wielogodzinnej trasie.
Następnie przejdźcie do Porto Flavia, dawnego portu przeładunkowego wykutego w klifie. Zwiedzanie z przewodnikiem trwa około 1,5 godziny i zwykle odbywa się o wyznaczonych porach, dlatego rezerwacja online jest praktycznie konieczna w szczycie sezonu; sprawdźcie też, czy wybrana godzina dopuszcza dzieci i osoby z ograniczoną mobilnością. Z Masua do Buggerru jedzie się mniej więcej 25–30 minut. Po krótkim przejeździe odpocznijcie około dwóch godzin na Spiaggia di Cala Domestica — zatoka jest osłonięta wysokimi klifami, a przy plaży znajduje się podstawowa infrastruktura i parking, który w sierpniu szybko się zapełnia. Kamper najlepiej zostawić na wyznaczonym miejscu, bez wjeżdżania na piaszczyste pobocza; przyda się obuwie do wody, bo przy skałach dno bywa kamieniste.
Po odpoczynku ruszcie w stronę Teulady, a następnie na Spiaggia di Tuerredda; z Cala Domestica należy liczyć około 1 godz. 45 min–2 godz. jazdy. Przyjazd późnym popołudniem jest dobrym pomysłem: światło jest wtedy łagodniejsze, a największy tłok plażowy nieco się zmniejsza, choć w sierpniu nadal trzeba sprawdzić zasady wejścia i ewentualną rezerwację parkingu. Na kąpiel i plażowanie zostawcie około 2,5 godziny; woda jest zwykle spokojna i turkusowa, ale nie zabierajcie kampera na nieutwardzone odnogi prowadzące ku plaży. Wieczorem jedźcie do centrum Teulady i zjedzcie kolację w Da Stefano, przy Via Cagliari — warto zamówić lokalne makarony, grillowane ryby lub dania z owoców morza. Przy pełnym posiłku z winem rachunek wyniesie mniej więcej 25–40 € za osobę; w sierpniu dobrze zarezerwować stolik telefonicznie, szczególnie jeśli podróżujecie większą grupą.
Z Teulady wyjedźcie około 07:00 drogą SP71 w kierunku Chia; przejazd kamperem zajmie mniej więcej 30–40 minut. Najpierw skierujcie się na parking przy Spiaggia di Su Giudeu — w sierpniu warto przyjechać wcześnie, bo większe kampery mają ograniczony wybór miejsc, a parking może kosztować około 5–10 € za dzień. Szeroka plaża ma jasny piasek, bardzo przejrzystą wodę i widok na wysepkę Isola di Su Giudeu; przeznaczcie na kąpiel i spokojny plażowy poranek około 2,5 godziny. Na miejscu są sezonowe bary, toalety i wypożyczalnie sprzętu, ale dobrze mieć własną wodę oraz parasol — cień jest skromny.
Z Su Giudeu do Torre di Chia dojedziecie w kilka minut, a następnie krótki spacer pod górę doprowadzi Was do XVI-wiecznej wieży. Sam punkt widokowy zajmuje około godziny; najlepiej wejść tam przed największym upałem, z wodą i stabilnym obuwiem. Z góry zobaczycie pas wybrzeża aż po Cala Cipolla, do której można potem podjechać lokalną drogą. Ta mniejsza zatoka jest przyjemniejsza na spokojne pływanie niż na długi pobyt z dużym sprzętem plażowym, więc zostawcie kampera na wyznaczonym parkingu i zejdźcie ostatni odcinek pieszo. W szczycie sezonu parking bywa płatny i szybko się zapełnia; na dwie godziny kąpieli najlepiej przyjechać przed 13:00.
Po plażowaniu przejedźcie do Laguna di Chia, gdzie ścieżki przy mokradłach dają zupełnie inną perspektywę na ten odcinek wybrzeża. Późnym popołudniem światło jest łagodniejsze, a przy odrobinie szczęścia zobaczycie flamingi; poświęćcie na spacer około godziny i nie zbliżajcie się do ptaków ani nie schodźcie z wyznaczonych ścieżek. Na kolację wybierzcie Ristorante Mirage przy Viale Chia albo Mirage Chia — warto wcześniej zadzwonić, szczególnie jeśli potrzebujecie miejsca dla większej grupy. Liczcie około 30–45 € za osobę za ryby, grillowane owoce morza, makaron i napoje; po kolacji najlepiej wrócić na nocleg przed późnym wieczorem, gdy lokalne drogi robią się ciemne i mniej wygodne dla kampera.
Wyjedźcie około 07:00 z Chia drogą SS195 w stronę Cagliari; przejazd kamperem zajmie mniej więcej 55 minut–1 godz. 15 min. Po przyjeździe skierujcie się na wschodni odcinek Spiaggia del Poetto, najlepiej w okolice Marina Piccola — jest tam wygodniej na krótki spacer i łatwiej znaleźć miejsce dla większego pojazdu niż bliżej centrum. Poranek przeznaczcie na spokojne dwie godziny na plaży: woda jest zwykle najprzyjemniejsza przed południem, a bary plażowe serwują kawę, cornetti i lekkie śniadania. Parkowanie w sezonie bywa płatne i szybko się zapełnia; nie zostawiajcie kampera z otwartymi markizami ani rzeczami na widoku.
Z Poetto dojedźcie kilka minut do Parco Naturale Regionale Molentargius-Saline. Warto wybrać wejście od strony Via la Palma i przejść łatwą trasą wzdłuż dawnych salin — na obserwację flamingów najlepiej mieć lornetkę, a w sierpniowym słońcu koniecznie wodę, kapelusz i krem z filtrem. Zaplanujcie około półtorej godziny; ścieżki są płaskie, lecz prawie pozbawione cienia. Następnie przejedźcie do dzielnicy San Benedetto i zostawcie kampera na większym parkingu poza najciaśniejszymi uliczkami targowiska. Mercato di San Benedetto działa zwykle od rana do wczesnego popołudnia, a najlepszy wybór ryb, serów, pieczywa i owoców jest przed 13:00. Na lunch kupcie lokalne produkty na wynos — bottargę, pecorino, pane carasau i owoce — zamiast planować pełny posiłek w środku hali.
Po lunchu przejedźcie lub podejdźcie w stronę dzielnicy Castello; kamperem nie warto zapuszczać się w jej strome, wąskie uliczki. Najpraktyczniej zaparkować niżej, w okolicach Via Roma, a dalej wejść pieszo. Około 10–15 minut spaceru dzieli Was od Bastione di Saint Remy — taras jest świetnym miejscem na panoramę dachów Cagliari i zatoki, szczególnie gdy upał zaczyna ustępować. Stamtąd kilka minut spacerem prowadzi do Cattedrale di Santa Maria. Wnętrze zwiedza się mniej więcej 45 minut; obowiązuje skromny strój, a godziny otwarcia mogą być przerywane podczas nabożeństw, więc sprawdźcie aktualny harmonogram przy wejściu. W tej części miasta zostawcie trochę czasu na spokojne przejście obok kamiennych murów i punktów widokowych, zamiast dokładania kolejnych atrakcji.
Na kolację zejdźcie do dzielnicy Marina, około 15–20 minut pieszo z Castello. Wybierzcie restaurację przy Via Sardegna lub jednej z bocznych uliczek, ale unikajcie lokali z fotografiami dań i naganiaczami przy wejściu. Dobrym wyborem będzie Sa Domu Sarda, jeśli macie ochotę na tradycyjną kuchnię, albo Ristorante Antica Cagliari na dania rybne i owoce morza; rezerwacja na sierpniowy wieczór jest rozsądna. Za kolację z przystawką, daniem głównym i winem liczcie około 25–45 € za osobę. Po posiłku przejdźcie jeszcze spokojnie w stronę Piazza Yenne — wieczorem okolica żyje, a na zakończenie dnia łatwo znaleźć tu gelato lub stolik na drinka.
Wyjedźcie około 06:00–06:30 z Cagliari drogą SS131 w stronę Nuoro, a następnie przez SS129 i SS125 do Cala Gonone. Kamperem przejazd zajmie około 3,5–4 godziny bez dłuższych przerw. Zatankujcie przed górskim odcinkiem w okolicach Nuoro i nie zostawiajcie przyjazdu na ostatnią chwilę — całodniowe łodzie odpływają rano, a miejsca w sierpniu szybko się kończą. W porcie są parkingi, ale dla większego kampera wygodniej przyjechać z zapasem i dojść kilka minut do stanowiska operatora; bilet na rejs warto mieć kupiony wcześniej, najlepiej z opcją zmiany w razie silnego wiatru.
Z portu w Cala Gonone popłyńcie na całodzienny rejs trwający zwykle 7–8 godzin. Najpierw przeznaczcie około 1,5 godziny na Cala Luna — jedną z najbardziej efektownych plaż wybrzeża, z jasnym piaskiem i dużymi jaskiniami u podnóża klifów. Potem łódź kieruje się do Cala Mariolu, gdzie warto przeznaczyć kolejne 1,5 godziny na pływanie i snorkeling w wyjątkowo przejrzystej wodzie. Weźcie własne obuwie do wody, maskę, krem z wysokim filtrem i zapas napojów; na wielu rejsach postoje są dłuższe, ale nie zawsze obejmują pełny posiłek. Na plażach nie ma wygodnej infrastruktury, a zejście z łodzi odbywa się często bezpośrednio do wody.
Po powrocie do Cala Gonone zostańcie na spokojny spacer nadbrzeżem i kolację w jednej z restauracji przy porcie, zamiast od razu wracać do kampera po długim dniu na słońcu. Dobrym wyborem jest Il Pescatore, znane z prostych dań rybnych i owoców morza; warto zapytać o świeży połów dnia. Na kolację liczcie około 30–50 € za osobę, zależnie od ryb i wina. W sierpniu rezerwacja stolika na około 20:00 jest rozsądna, a po posiłku najlepiej odpocząć na campingu w okolicach Cala Gonone, ponieważ następnego dnia czeka krótki, ale kręty przejazd na wybrzeże Baunei.
Wyruszcie z Baunei około 06:30, aby dotrzeć na parking przy Su Porteddu przed największym upałem i tłumem. Podejście do Cala Goloritzé jest wymagające: około 3,5–4 godziny w dół i z powrotem, z kamienistą, stromą trasą oraz jeszcze czasem na plaży. Wstęp wymaga wcześniejszej rezerwacji przez oficjalny system; miejcie przy sobie potwierdzenie, co najmniej 2–3 litry wody na osobę, nakrycie głowy i solidne buty. Na miejscu nie ma sklepu ani restauracji, a powrót w pełnym słońcu potrafi być znacznie cięższy niż zejście. Kamper zostawcie wyłącznie na wyznaczonym parkingu — droga do punktu startowego jest wąska i nie nadaje się do manewrowania dużym pojazdem.
Po powrocie przejedźcie około 15–20 minut drogą SS125 w stronę punktu widokowego przy Pedra Longa. Zarezerwujcie tu mniej więcej 45 minut na odpoczynek, zdjęcia i podziwianie charakterystycznej wapiennej skały wyrastającej z morza; z kamperem najlepiej nie próbować zjeżdżać dalej niż pozwalają oznaczenia parkingowe. Następnie jedźcie około 20 minut do Santa Maria Navarrese. Wzdłuż portu i nadmorskiej promenady znajdziecie ławki, cień oraz kilka barów, gdzie można zjeść prosty lunch — dobrym wyborem będzie panino, sałatka lub świeża ryba zamiast pełnego, długiego obiadu. Spacer po porcie i plaży zajmie około godziny; w sierpniu najprzyjemniej zrobić go przed 15:00.
Z Santa Maria Navarrese do Spiaggia di Tancau w Lotzorai jest tylko około 10 minut jazdy. To dobry moment na spokojne dwie godziny bez kolejnego ambitnego punktu programu: szeroka plaża daje więcej przestrzeni niż zatoki przy Cala Goloritzé, a wejście do wody jest wygodne. Parking w sezonie szybko się zapełnia, więc nie zostawiajcie kampera na poboczu ani na wydmach; sprawdźcie lokalne oznakowanie dotyczące postoju i wysokości pojazdów. Weźcie parasol lub namiot plażowy, bo naturalnego cienia jest niewiele, i zaplanujcie wyjazd przed wieczornym ruchem.
Na kolację wróćcie w okolice Baunei i wybierzcie agriturismo z menu degustacyjnym, najlepiej po wcześniejszej rezerwacji telefonicznej — w sierpniu miejsca bywają zajęte, a wiele gospodarstw przyjmuje gości tylko o określonej godzinie. Spodziewajcie się kolacji trwającej 2–3 godziny, z lokalnymi serami, wędlinami, pane carasau, domowym makaronem i mięsem; realny koszt to około 30–45 € za osobę, zwykle bez rozbudowanej karty dań. Po intensywnym trekkingu będzie to znacznie lepsze zakończenie dnia niż kolejny przejazd nad wybrzeże. W drodze powrotnej zachowajcie ostrożność na krętych odcinkach SS125 i lokalnych drogach — po zmroku często pojawiają się kozy oraz dziki.
Wyjedźcie około 06:30 drogą SS125 w stronę Olbii. Przejazd kamperem zajmie mniej więcej 2–2,5 godziny, ale w sierpniu doliczcie czas na tankowanie, ewentualne zwężenia i znalezienie właściwego pasa przy porcie. W nawigacji ustawcie terminal Isola Bianca; przed wjazdem do portu sprawdźcie dokumenty, bilety i długość kampera, a na odprawę pojawcie się co najmniej 2 godziny przed wypłynięciem. Jeśli macie rejs poranny, po przyjeździe od razu kierujcie się do oznaczonego rzędu dla pojazdów — nie zostawiajcie zakupów na ostatnią chwilę.
Przy większym zapasie czasu podjedźcie do Mercato Civico di Olbia, gdzie w około 45 minut kupicie sery, pane carasau, owoce, warzywa i gotowe przekąski na prom. Targ działa przede wszystkim rano, zwykle do wczesnego popołudnia, ale godziny mogą się zmieniać sezonowo; kamper najlepiej zostawić na obrzeżu centrum i podejść pieszo, zamiast próbować wjeżdżać w ciasne uliczki. Następnie wróćcie w okolice terminalu Isola Bianca na kawę i lekki lunch w jednym z barów przy porcie — liczcie około 8–15 € za osobę. Zamówcie espresso, panino lub lekką sałatkę, bo przed wejściem na prom warto uniknąć ciężkiego posiłku.
Po odprawie kampera wykorzystajcie rejs na odpoczynek; przy przeprawie trwającej zwykle 8–10 godzin kabina jest znacznie wygodniejsza niż sam fotel, zwłaszcza po intensywnych dniach na wschodnim wybrzeżu. Zabierzcie na pokład wodę, coś do jedzenia i bluzę — klimatyzacja w częściach wspólnych bywa mocna. Po przypłynięciu do Livorno nie planujcie już ambitnego zwiedzania: rozładunek kamperów może potrwać, a kolejny dzień obejmuje dalszy przejazd na północ.
Po zejściu z promu ruszcie od razu w stronę Werony autostradą A1, a następnie A22; przejazd zajmuje zwykle około 3–3,5 godziny, bez dłuższych przerw. W kamperze najlepiej nie próbować wjeżdżać do ścisłego centrum — celujcie w parking dla kamperów na obrzeżach i dalej podjedźcie autobusem lub przejdźcie pieszo. Po przyjeździe zostawcie zapas czasu na rozpakowanie i odpoczynek, bo dzień po nocnym promie nie powinien być zbyt napięty.
Z parkingu kierujcie się najpierw na Piazza Bra, gdzie warto zacząć od Areny di Verona. Zwiedzanie rzymskiego amfiteatru zajmuje około godziny; sprawdźcie aktualne godziny wejścia, ponieważ w sezonie koncertowym część obiektu może być zamknięta albo dostępna w zmienionym zakresie. Bilet kosztuje zwykle kilkanaście euro, a wejście najlepiej zarezerwować online. Stąd kilka minut spacerem przez Via Giuseppe Mazzini prowadzi do Casa di Giulietta — krótka wizyta przy dziedzińcu zajmuje około 45 minut, lecz kolejki bywają długie, więc nie warto zostawiać tego na późne popołudnie.
Następnie przejdźcie na Piazza delle Erbe, najbardziej żywy plac w historycznym centrum Werony, z targowymi straganami, kawiarniami i fasadami dawnych pałaców. Dajcie sobie około godziny na spokojny spacer i kawę, zamiast planować formalny lunch w samym środku placu — ceny są tam wyższe, a jakość nierówna. Później przejdźcie przez Ponte Pietra i wejdźcie na Castel San Pietro; podejście zajmuje około 20–25 minut, można też skorzystać z kolejki linowej. Na wzgórzu zarezerwujcie około 1,5 godziny na zachód słońca i widok na dachy miasta oraz zakole Adygi. Na kolację wybierzcie jedną z tradycyjnych osterii w Veronecie, najlepiej przy Via Sottoriva lub w bocznych uliczkach wokół Via San Nazaro; za primi, danie główne i kieliszek wina zapłacicie około 25–40 € za osobę. W sierpniu rezerwacja stolika jest rozsądna, a po kolacji wróćcie do kampera przed późnym wieczorem — w centrum obowiązują strefy ZTL i ograniczenia dla większych pojazdów.
Wyjedźcie z Werony około 07:00, kierując się autostradą A22 przez przełęcz Brenner i dalej austriackimi drogami A13 oraz A12. Z kamperem zaplanujcie 4,5–5,5 godziny samej jazdy, a przy tankowaniu i krótkiej przerwie przy granicy raczej przyjazd około południa. Przed wjazdem do Austrii kupcie winietę, a na odcinku przez Brenner opłaćcie dodatkową opłatę za przejazd; sprawdźcie też wysokość kampera, jeśli korzystacie z parkingów w centrum Salzburga. Najwygodniej zostawić pojazd na parkingu dla kamperów poza ścisłym Starym Miastem i dalej poruszać się pieszo lub komunikacją miejską.
Po zakwaterowaniu lub zaparkowaniu zacznijcie od Mirabell Gardens — przejście przez uporządkowane aleje, fontanny i tarasy zajmuje około godziny. Z ogrodów dobrze widać Festung Hohensalzburg, więc jest to przyjemny, spokojny początek po długiej trasie. Następnie przejdźcie przez rzekę Salzach do Getreidegasse, około 10–15 minut spacerem. Po drodze warto zajrzeć w boczne pasaże i dziedzińce; sama ulica jest turystyczna, ale najlepiej prezentuje się późnym popołudniem, gdy część jednodniowych gości zaczyna wyjeżdżać. Na oba miejsca nie potrzeba biletu, choć w szczycie sezonu ogrody i główna ulica mogą być zatłoczone.
Z Getreidegasse w kilka minut dojdziecie pod kolejkę na Festung Hohensalzburg. Na zwiedzanie wzgórza i twierdzy przeznaczcie około dwóch godzin; kolejka jest wygodniejsza po całym dniu, natomiast wejście piesze jest bardziej strome i zajmuje mniej więcej 20–30 minut. Bilety kosztują orientacyjnie 13–18 € za osobę, zależnie od wariantu i kolejki; godziny zamknięcia zmieniają się sezonowo, ale w sierpniu obiekt zwykle działa do wieczora — sprawdźcie ostatni wjazd przed wejściem. Po zejściu zatrzymajcie się w Café Tomaselli przy Alter Markt na kawę i deser; liczcie około 10–20 € za osobę. Kolację zjedzcie w jednej z restauracji Starego Miasta, wybierając lokal z dala od najbardziej obleganej części Getreidegasse — na austriackie dania i wieczorną atmosferę warto zarezerwować stolik, a budżet wyniesie około 25–45 € za osobę.
Wyjedźcie z Salzburga około 05:30, kierując się przez A1 w stronę Linzu, następnie czeską D3/D1 i dalej przez Pragę, Drezno, Berlin oraz polską A1 do Gdyni. Sama jazda zajmie około 10–11,5 godziny, a z przerwami raczej cały dzień. Przed granicą zatankujcie i sprawdźcie winiety: w Czechach potrzebna jest e-winieta, natomiast w Niemczech kamper do 3,5 t korzysta z autostrad bez opłat; cięższe pojazdy mogą podlegać innym zasadom. W dużym kamperze nie próbujcie parkować w ścisłym centrum Pragi — wybierzcie parking przy Holešovicach lub Letňanach z dobrym wyjazdem na trasę.
Na postój w Pradze przeznaczcie około godziny: z parkingu najlepiej podjechać metrem lub tramwajem w okolice Rynku Staromiejskiego, przejść obok Ratusza Staromiejskiego i Kościoła Marii Panny przed Tynem, a następnie wypić szybką kawę przy Celetnej. O tej porze miasto dopiero się rozkręca, więc spacer będzie przyjemniejszy niż później, ale nie planujcie zwiedzania wnętrz — przy tak długiej trasie ważniejszy jest odpoczynek i punktualny powrót do kampera. Po postoju wróćcie na autostradę w stronę Drezna i Berlina; w sierpniowy weekend warto zostawić zapas czasu na korki przed Berlinem.
Szybki lunch zjedzcie na dużym niemieckim Raststätte przy A13 lub A12 — wybierzcie miejsce z możliwością zatankowania, toaletami i szerokim parkingiem dla kamperów. Typowy posiłek, na przykład currywurst, schnitzel lub danie dnia z napojem, kosztuje około 12–20 € za osobę; lepiej nie tracić czasu na zjazd do miasta. Dalej jedźcie przez Berlin i polską A1, robiąc krótką przerwę co 2–3 godziny. Do Gdyni powinniście dotrzeć wieczorem — po przyjeździe ograniczcie się do podłączenia kampera, rozładunku najpotrzebniejszych rzeczy i odpoczynku, a pełne porządki zostawcie na następny dzień.